Budrys, forta kaj sana, maljunulo Litvana,
  Sur la korton alvokas tri filojn :
« Iru tuj en la stalojn, selu bone ĉevalojn,
  Kaj akrigu la glavojn, ĵetilojn.

Kuras famo en rondo, por tri flankoj de l' mondo
  Al ni Vilno trumpetas ordonojn :
Olgerd falos Rusujon, Skirgell iros Polujon
  Kaj princ' Kejstut atakos Teŭtonojn.

Fortaj, sanaj vi estas; iru, filoj, mi restas;
  Litvaj dioj konduku vin, benu!
Por la vojo utila bona vorto konsila :
  Tri vi estas, tri vojojn vi prenu.

Unu devas elkuri, kun Olgerdo veturi
  Kontraŭ Novgrod post Ilmen kuŝanta;
Tie vostoj zibelaj, la ornamoj tre belaj,
  En amasoj la rublo sonanta.

Dua devas elfali, sub Princ' Kejstut batali :
  Pereadu Krucistoj-hundfratoj!
Kaj sukcen' tie ora, drapo mire kolora,
  Briliantoj en pastraj ornatoj.

Tria post la Njemeno, en Skirgella la treno,
  Nur malriĉan akiron li trovos;
Tie inda nur havo : bona ŝildo kaj glavo,
  Kaj Polinon kunpreni li povos.

Super ĉiuj virinoj, plej amindaj Polinoj!
  Gajaj, kiel la junaj katetoj;
Blanka, roza la vango, kvazaŭ lakto kaj sango,
  La okuloj — brilantaj steletoj.

El Poluj' mi junaĝa, batalanto kuraĝa,
  Antaŭ jaroj alportis edzinon . . .
Jam ne batas la koro — kun malĝojo, doloro
  Rememoras mi vian patrinon. »

Kaj, doninte konsilojn, li benadis la filojn;
  La armitajn forportis ĉevaloj.
Aŭtun'-vintro sin trenas, filoj reen ne venas;
  Eble falis en sangaj bataloj . . .

Per la neĝo kovrita, rajdas viro armita,
  Sub la burko objekto tre granda.
« Filo! sub la mantelo rusa mon' en sitelo? »
  — « Ne, patreto, filino Pollanda! »

Per la neĝo kovrita, rajdas viro armita,
  Sub la burko akiro tre granda.
« El Prusujo! sak' plena, kun la sablo sukcena!
  — « Bofilino, patreto, Pollanda! »

Per la neĝo kovrita, tria viro armita,
  Ion grandan li kaŝas sub vesto :
Budrys jam ne atendis, invitadi li sendis
  Por la tria edziĝa la festo.