Jam malsupre suno staras,
Jam rapide vesperiĝas. . . .
Kion do knabino faras?
Kial do ŝi ne montriĝas?

Ĉu patrino ne permesas?
Aŭ alia jam ŝin tenas?
Kaj ŝi dolĉe lin karesas
Kaj al mi nun ne elvenas?

« Ho, knabino! per fiero
Vi fariĝis nefidela :
Kial do vi en vespero
Ne elvenis, mia bela?

— Ho, karulo! tempo pasis,
Ĝustatempe mi ne venis,
Ĉar gepatroj min ne lasis,
Ĉar gefratoj min fortenis ». . . .

« Ne, ne ili vin fortenis!
Diru simple kaj sincere :
Malbelulo, mi ne venis,
Ĉar ne amas vin plu vere! »

Ha, mi vidas, kion faras
Karulino malfidela :
Kun alia ŝi nun staras,
Pli feliĉa kaj pli bela. . . .